فيبر نوری

فيبر نوری

يکی از جديدترين محيط های انتقال در شبکه های کامپيوتری ، فيبر نوری است . فيبر نوری از يک ميله استوانه ای که هسته ناميده می شود و جنس آن از سيليکات است تشکيل می گردد. شعاع استوانه بين دو تا سه ميکرون است . روی هسته ، استوانه ديگری ( از همان جنس هسته ) که غلاف ناميده می شود ، استقرار می يابد. ضريب شکست هسته را با M1 و ضريب شکست غلاف را با M2  نشان داده و همواره M1>M2 است . در اين نوع فيبرها ، نور در اثر انعکاسات کلی در فصل مشترک هسته و غلاف ، انتشار پيدا خواهد کرد. منابع نوری در اين نوع کابل ها ، ديود ليزری و يا ديودهای ساطع کننده نور می باشند.منابع فوق ، سيگنال های الکتريکی را به نور تبديل می نمايند.

مزايای فيبر نوری :

  • حجم و وزن کم
  • پهنای باند بالا
  • تلفات  سيگنال کم و در نتيجه فاصله تقويت کننده ها زياد می گردد.
  • فراوانی مواد تشکيل دهنده آنها
  • مصون بودن از اثرات القاهای الکترو معناطيسی مدارات ديگر
  • آتش زا نبودن آنها بدليل عدم وجود پالس الکتريکی در آنها
  • مصون بودن در مقابل عوامل جوی و رطوبت
  • سهولت در امر کابل کشی و نصب
  • استفاده در شبکه های  مخابراتی آنالوگ و ديجيتال
  • مصونيت در مقابل پارازيت

معايب فيبر نوری :

  • براحتی شکسته شده و می بايست دارای يک پوشش مناسب باشند. مسئله فوق با ظهور فيبر های تمام پلاستيکی و پلاستيکی / شيشه ای کاهش پيدا کرده است .
  • اتصال دو بخش از فيبر يا اتصال يک منبع نور به فيبر ، فرآيند دشواری است. در چنين حالتی می توان از فيبرهای ضخيم تر استفاده کرد اما اين مسئله باعث تلفات زياد و کم شدن پهنای باند می گردد.
  • از اتصالات T شکل در فيبر نوری نمی توان جهت گرفتن انشهاب استفاده نمود. در چنين حالتی فيبر می بايست بريده شده و يک Detector اضافه گردد. دستگاه فوفق می بايست قادر به دريافت و تکرار سيگنال را داشته باشد.
  • تقويت سيگنال نوری يکی از مشکلات اساسی در زمينه فيبر نوری است . برای تقويت سيگنال می بايست سيگنال های توری به سيگنال های الکتريکی تبديل ، تقويت و مجددا” به علائم نوری تبديل شوند.

کابل های استفاده شده در شبکه های اترنت

فيبر نوری

 

خرید استوریج
خرید هارد اکسترنال